Saturday, November 5, 2011

குலைவு: சார்லஸ் ப்யூகோவ்ஸ்கி (16)

நிர்வாணமாக வீட்டின் ஒரு புறமாக.
காலை 8 மணி. கடுகெண்ணையை மேலே
பூசிக்கொண்டிருக்கிறேன், இயேசுவே, இதற்கு
வந்துவிட்டேனா நான்?
இருள்சந்துகளில் சிரித்தவாறே போரிட்டிருக்கிறேன்
ஒருகாலத்தில்.
இப்போது நான் சிரிப்பதில்லை.
எண்ணெயை மேலூற்றித் தட்டியபடி நினைக்கிறேன்.
எத்தனை வருடங்கள் உனக்கு வேண்டும்?
எத்தனை நாட்கள்?
என் ரத்தம் கெட்டுப்போயிருக்கிறது. என் மூளையில்
ஒரு இருட்டுத்தேவதை உட்கார்ந்திருக்கிறது.
எல்லாமே எதனால்களோ ஆகின்றன
அற்றதற்குச் செல்கின்றன.
நகரங்களின் வீழ்ச்சி, நாடுகளின் வீழ்ச்சி
புரிகிறது.
ஒரு சின்ன விமானம் தலைக்குமேல் பறக்கிறது.
மேலே பார்ப்பதில் பொருளிருக்கும் என்பதுபோல
மேலே பார்க்கிறேன்.
உண்மைதான், வானம் அழுகிவிட்டது;
அதற்கு நமக்கும் அதிகநேரம்பிடிக்காது.

No comments: